Επί 20 χρόνια περίπου η φωνή του αποτελεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές της εγχώριας μουσικής σκηνής. Λυρική, εκφραστική, έντονα φορτισμένη και, συνήθως μελαγχολική, κράτησε συντροφιά σε χιλιάδες μουσικόφιλους μέχρι και το τέλος της πορείας των Διάφανων Κρίνων, στις αρχές του 2009. Στα τέλη της περασμένης χρονιάς, επέστρεψε με την παράσταση «Οι Ποιητές Γυμνοί Τραγουδούν» και τώρα δουλεύει πάνω στην επερχόμενη solo δισκογραφική δουλειά του, αποσπάσματα από την οποία θα παρουσιάσει σε αυτές τις δύο μοναδικές παραστάσεις στην Αυλαία ως έναρξη μιας καινούριας μουσικής περιπέτειας .
Μαζί του θα βρίσκονται ο Τηλέμαχος Μούσας (κιθάρες, theremin), ο Χρήστος Λιάτσος (κρουστά) και ο Νίκος Γιούσεφ (μπάσο, μουσικό πριόνι), ενώ το μουσικό set θα συνοδεύεται από video projections, βασισμένα σε έργα ζωγραφικής του ίδιου του Θάνου Ανεστόπουλου, τα οποία αποτελούν οπτικοποίηση των τραγουδιών που θα ακουστούν. Την ηχοληψία επιμελείται ο Τάκης Κορωρός. Πρόκειται για μια μοναδική συνεύρεση τεσσάρων εξαιρετικών μουσικών από διαφορετικούς τόπους, που τους ένωσε η κοινή αγάπη και το πάθος τους για δημιουργία και πειραματισμό.
Η παράσταση περιλαμβάνει, εκτός από καινούργια τραγούδια του Θάνου Ανεστόπουλου, και αγαπημένα κομμάτια από την δισκογραφία των Διάφανων Κρίνων. Δεν θα λείψουν και οι διασκευές / εκπλήξεις σε τραγούδια αγαπημένων καλλιτεχνών - όπως ο Nick Cave, οι Tindersticks, ο Tom Waits, οι Sixteen Horsepower και άλλοι – καθώς και μελοποιημένα ποιήματα από καταραμένους ποιητές (Κώστας Καρυωτάκης, Arthur Rimbaud, Μαρία Πολυδούρη, Edgar Alan Poe, Sylvia Plath, Νίκος Καββαδίας κ.ά.).
Αγ. Όρους 15 (και Κωνσταντινουπόλεως 115), Βοτανικός, Τηλ: +30 210 3474074, www.avlea.gr
To Rocksound Festival, πιστό στο συναυλιακό του ραντεβού, επιστρέφει με δύο ηλεκτρικές μουσικές βραδιές στην καρδιά της Αθήνας, στο Κύτταρο Live Club. Στις 28 και στις 31 Οκτωβρίου, Έλληνες καλλιτέχνες όπως οι Cyanna, οι Fadeout , οι Pulse ,οι Indiependents , οι Looming Titties ,oι No Profile, οι Ska Bangies, O Δημήτρης Κρητικός και οι Brainwash Squad θα μεταφέρουν στη σκηνή τις μουσικές τους δημιουργίες, την ενέργειά τους και πάνω από όλα τη δίψα τους για ζωντανές εμφανίσεις. Μουσικές Rock ,Pop , Electronica μέχρι Ska και Punk θα κατακλύσουν το ιστορικό Κύτταρο παρέα με τους φίλους του Rocksound Festival.
Κάθε μέρα οι πόρτες ανοίγουν στις 18:30, οι συναυλίες ξεκινάνε στις 19:00 και τελειώνουν στις 24:00 ώστε οι θεατές να έχουν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν Αττικό Μετρό στην επιστροφή τους.
Το πρόγραμμα αναλυτικά:
ΠΕΜΠΤΗ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Indiependents (19:00 – 19:30)
Am:Pm (19:40 – 20:10)
Pulse (20:20 – 21:05)
Fadeout (21:15 – 22:00)
Δημήτρης Κρητικός & The Azzuro Project feat.Lia Hide (22:10 – 23:00)
Cyanna (23:10 – 00:00)
ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
First Rain Of September (19:00 – 19:30)
Bleeze (19:40 – 20:10)
Brainwash Squad (20:20 – 21:00)
No Profile (21:10 – 22:00)
Looming Titties (22:10-23:00)
Ska Bangies (23:10 – 00:00)
Τα εισιτήρια κοστίζουν 10 ευρώ για την κάθε μέρα.
Εισιτήρια επίσης προπωλούνται στα εξής σημεία:
“Guitar Store”(Σουλτάνη 4,Εξάρχεια) ,τηλ:210-38 46 200
Ωδείο ‘’Νέα Τέχνη’’ (Πριγκιποννήσων 25 & Ερυθραίας 1,Πολύγωνο) ,τηλ:210-8827570
“Κύτταρο Live” (Ηπείρου 48 & Αχαρνών) , τηλ :210-82 24 134
Πληροφορίες: 210- 82 24 134 και kyttarolive@hotmail.com , rocksoundgr@yahoo.com
Πώς να έρθετε:
Μετρό: Σταθμός Λαρίσης
Με ταξί :Ηπείρου 48 & Αχαρνών
Με λεωφορείο-Τρόλεϊ: http://www.kyttarolive.gr/images/OASAmap.jpg
Με αυτοκίνητο:Χάρτης http://www.kyttarolive.gr/content/view/64/66/
Parking διαθέσιμο στα 50 μέτρα από τον χώρο του μαγαζίου ,Αχαρνών 79-81 (διανυκτερεύει)
Λίγα λόγια για τα συγκροτήματα:
Cyanna
Οι Cyanna (προφέρεται σι-άνα) αποτελούν ένα ιδιαίτερα δραστήριο συγκρότημα με rock n’ roll ήχο και έντονα ηλεκτρονικά στοιχεία, αντλώντας επιρροές από τα 60’s μέχρι και σήμερα. Με τo νέο τους album με τίτλο ‘End Is Near’, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2010, οι Cyanna στρέφουν την προσοχή τους σε μια νέα κατεύθυνση, σε έναν πιο φυσικό και άμεσο ήχο με παραμορφωμένα organs παλιάς σχολής, garage κιθάρες, dance rock ρυθμούς, έντονες ερμηνείες και στίχους για το τέλος που έρχεται από κάθε κατεύθυνση, φέρνοντας έτσι στο προσκήνιο τη rock διάσταση του ήχου τους. Η προηγούμενή τους κυκλοφορία “Just A Crash” (Sony Music, SSG Japan), ένα μείγμα electronica και rock n’ roll που απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές, τους χάρισε μια υποψηφιότητα στην κατηγορία Greek Act των MTV European Music Awards 2008 και το βραβείο για το καλύτερο Alternative Video Clip στα Mad Video Music Awards 2009. Επίσης, τo 2009 οι Cyanna συνεργάστηκαν με τη Δήμητρα Γαλάνη στο album της ‘Πίξελ’.
http://www.cyanna.gr
http://www.myspace.com/cyannamercury
Δημήτρης Κρητικός & The Azzuro Project feat.Lia Hide
O DJ MCD (Δημήτρης Κρητικός) είναι ο dj που άλλαξε ένα μεγάλο μέρος της μουσικής στην Έλλαδα , όταν το 1992 γνωρίζει τον Μιχάλη Μιτακίδη και ιδρύουν τους ACTIVE MEMBER , ένα από τα γνωστότερα Ελληνικά Hip Hop συγκροτήματα.
Εχει κυκλοφορήσει πάρα πολλούς δίσκους,τραγουδια των οποίων συμπεριλαμβάνονται σε αρκετές συλλογές που κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο.
Το καλοκαίρι του 2007 μεταξύ πολλών άλλων εμφανίσεων αξίζει να σημειωθεί η εμφάνιση του στο άνοιγμα της συναυλίας της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΓΑΛΑΝΗ στον Λυκαβητό.
http://www.myspace.com/djmcdgreece
http://www.myspace.com/liahide
Fadeout
Οι Fadeout που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις μιάς και παλαιότερα κυριάρχησαν στην Ελληνική alternative indie σκηνή ,καθώς συμμετείχαν σε πολλές συναυλιακές σκηνές με ισχυρότερη την εμφάνιση τους στην Sold Out συναυλια των Puressence στο Gagarin 205 το 2007 , επιστρέφουν μετά από 2.5 χρόνια ‘’ηρεμίας’’, αρκετά δυναμικά και έτοιμοι να μαγέψουν με τις μελωδικές ενορχήστρωσεις και τον ιδιαίτερο προσωπικο τους ήχο.
http://www.myspace.com/fadeoutband
Pulse
Οι Pulse είναι μια 5μελής alternative electronic rock μπάντα από την Αθήνα.Η μουσική τους βασίζεται σε πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία και η live παρουσία τους χαρακτηρίζεται από τρομερό πάθος και ενέργεια. Αυτόν τον καιρό οι Pulse ηχογραφούν τον πρώτο τους δίσκο και στο Κύτταρο αναμένεται να μας παρουσιάσουν το μεγαλύτερος μέρος αυτού.
www.myspace.com/pulsefield
Am:Pm
Οι am:pm (After Midnight Popular Music) είναι τετραμελές αγγλόφωνο σχήμα από την Αθήνα , που μουσική τους κινείται στα πλαίσια της ευρύτερης rock σκηνής. Στο ενεργητικό τους έχουν πολλές ζωντανές εμφανίσεις στις σκηνές της Αθήνας αλλα και σε αρκετές πόλεις της Επαρχείας. Στα χέρια τους υπάρχει άφθονο ηχογραφημένο μουσικό υλικό με παραγωγή από τους ίδιους και εντός του 2010 πρόκειται να κυκλοφορήσει το πρώτο τους album.
Indiependents
Οι Indiependents ειναι μια alternative indie rock μπαντα απο την Αθήνα..
Δημιουργήθηκαν στις αρχές του 2010 και απο τότε έχουν κάνει γνωστή την παρουσία τους στην ελληνική ανεξάρτητη μουσική σκηνή έχοντας εμφανιστεί σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας και έχοντας δεχθεί ενθουσιώδεις κριτικές για το τραγούδι τους ‘’Without You’’ το οποίο ακούγεται σε αρκετούς ραδιοφωνικούς σταθμούς της χώρας.
Οι Indiependents αυτό τον καιρό προετοιμάζονται σκληρά για την ηχογράφηση της πρώτης τους δισκογραφικής δουλειάς, κομμάτια της οποίας θα μας παρουσιάσουν για πρώτη φορά στο Rocksound Festival.
www.myspace.com/indiependentsgreece
Ska Bangies
Οι Ska Bangies δημιουργήθηκαν το 2005 και μέχρι το 2008 συμμετείχαν κάθε χρόνο και με μεγαλύτερη επιτυχία στο Schoolwave Festival. Το 2009 κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Γύρω Γύρω Όλοι" από την Archangel Music και μέσα στο 2010 έχουν κάνει πάνω από 30 επιτυχημένες συναυλίες με τελευταίες αυτές του Awake Tour ανοίγοντας τον Julian "Juju" Marley και σημαντικότερη αυτή στις 6 Ιουνίου με τους Locomondo στο Θέατρο Πέτρας. Χαρακτιριστικό τους είναι η μίξη πολλών μουσικών και γλωσσών και το party που στήνεται σε κάθε τους live. Τώρα ετοιμάζουν νέα τραγούδια και νέες εμφανίσεις, που θα συνδυάζουν ακόμα περισσότερα μουσικά είδη και θα έχουν ακόμα περισσότερη ενέργεια και αγάπη για αυτό που κάνουν.
http://www.myspace.com/skabangies
Looming Titties
Οι Looming Titties αποτελούνται από τους Γιάννη Αχλαδιώτη( φωνή-μπάσσο), Νίκο Χατζή(κιθάρα-φωνή), Αλέκο Μιχαλάκη(τύμπανα). Από τη δημιουργία τους το 2005 μέχρι σήμερα έχουν συμμετάσχει πολλές φορές και με μεγάλη επιτυχία στο Schoolwave Festival. Το 2009 κυκλοφόρησε ο πρώτος τους -ομώνυμος- δίσκος και το 2010 έχουν κάνει πολλές συναυλίες και γράφουν συνέχεια νέα μουσική, ανοίγοντας τους ορίζοντές τους από το Pop-Punk, μέχρι και το Hip-Hop και τη Reggae μουσική. Έντονο χαρακτηριστικό τους είναι οι ελληνικοί στίχοι με πολλές δόσεις χούμορ και σαρκασμού και η live ενέργειά τους. Στόχοι τους για τη νέα σεζόν είναι πολλά νέα τραγούδια και αρκετές live εμφανίσεις.
No Profile
Οι No Profile είναι ένα hard rock συγκρότημα από την Αθήνα που ξεκίνησε να παίζει το 2004. Κάνανε τις πρώτες τους μεγάλες εμφανίσεις στο Schoolwave 2006 και 2007, και αργότερα τους είδαμε στο Rockwave festival του 2008 και στο Synch festival to 2010. Το Φεβρουάριο κυκλοφόρησαν το πρώτο τους album “High Society” με τη Sony Music και το single τους “the bitter” τους κέρδισε την υποψηφιότητα για καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη στα Mad Video Music Awards 2010.
http://www.myspace.com/noprofile
Brainwash Squad
Σχηματίστηκαν την περίοδο του λυκείου αλλά απέκτησαν την σημερινή τους σύνθεση το 2008. Η μουσική τους αποτελεί μια μίξη indie rock μελωδιών σε συνδυασμό με reggae ρυθμούς. Το 2006 είχαν την τιμή να ανοίξουν τη συναυλία των New Model Army στην Αθήνα, ενώ το 2007 διοργάνωσαν από κοινού μια συναυλία με τους Locomondo.. Τον Απρίλιο 2009 κέρδισαν το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό MAD4BANDS και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς εμφανίστηκαν στα μουσικά βραβεία MAD VIDEO MUSIC AWARDS μαζί με την Ελεονώρα Ζουγανέλη. Το 2010 υπέγραψαν με τη Sony Music Entertainment και αυτή την περίοδο δουλεύουν πάνω στον πρώτο τους δίσκο.
www.myspace.com/brainwashathens
Bleeze
Οι Bleeze δημιουργήθηκαν στις αρχές του 2007.Ο ήχος τους βασίζεται σε alternative rock στοιχεία.Κάθε χρόνο συμμετέχουν σε φεστιβάλ και συναυλίες στην Αθήνα,καθώς και σε πόλεις της επαρχείας.Αυτή την περίοδο ολοκληρώνουν τον πρώτο τους δίσκο,κάποιο μέρος του οποίου θα παρουσιάσουν ακουστικά στις 31 Οκτωβρίου στο Κύτταρο.
www.myspace.com/bleezegr
First Rain Of September(acoustic)
Οι First rain of September είναι ένα σχήμα από την Αθήμα που αποτελείται από 2 μέλη των outside in ,οι οποίοι εμφανίστηκαν και έλαμψαν με την δυναμική παρουσία τους στο Schoolwave Festival 2010.Παίζουν ακουστικά κομματια και έχουν εμφανιστεί ως δίδυμο σε αρκετους συναυλιακούς χώρους.Θεωρούν πως το Rocksound Festival μπορεί να τους βοηθήσει να αναδειχθούν μιας και τα μελλοντικά τους σχέδια είναι η εντονη συναυλιακή δραστηριότητα.
H πρώην τραγουδίστρια του ροκ συγκροτήματος Divinyls, Chrissy Amphlett, ανακοίνωσε στο Τύπο πως της διαγνώστηκε καρκίνος του μαστού.
Η Amphlett υπήρξε μέλος του γκρουπ από το 1980 μέχρι 1997 και 2006 έως 2009. Μεγαλύτερη επιτυχία τους το τραγούδι "I Touch Myself" το 1991.
"Είναι αδικία αλλά η ζωή είναι έτσι κι αλλιώς άδικη. Είναι μια αρρώστια που πολύς κόσμος την έχει αντιμετωπίσει με επιτυχία. Θα ήταν εύκολο να αισθάνομαι λύπη για τον εαυτό μου αλλά είμαι λυπημένη για όσους αντιμετωπίζουν την αρρώστια μόνοι τους. Η οικογένεια μου είναι δίπλα μου και σύντομα θα είμαι έτοιμη να ξανατραγουδήσω."
Εμεις να τις ευχηθουμε τα καλυτερα!!!!!
πηγη: http://www.rocklibrary.gr
Ξεκίνησαν με επιτυχία οι παραστάσεις τους στο Σταυρό τού Νότου. 
Η ΑΡΛΕΤΑ και ο ΛΑΚΗΣ, ή μάλλον όταν η ΑΡΛΕΤΑ συνάντησε τον ΛΑΚΗ ή και το ανάποδο, όταν ο ΛΑΚΗΣ συνάντησε την ΑΡΛΕΤΑ. Δεν συμβαίνει συχνά, κάποιες φορές όμως συμβαίνει. Η ιστορία που γράφεται με τραγούδια να κρύβει από πίσω της και μια σχέση ζωής. Η Αρλέτα και ο Λάκης παίζουν φέτος για τους εαυτούς τους και για τους φίλους τους και όποιον άλλο θέλει να ακούσει την ιστορία τους. Στη πρεμιέρα τους, τη Δευτέρα 18 Οκτωβρίου βρέθηκαν δίπλα τους αρκετοί καλοί τους φίλοι όπως ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Γιάννης Ζουγανέλης, η Ισιδώρα Σιδέρη, η Σάννυ Μπαλτζή, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και πολλοί άλλοι. Τις Τρίτες, πολλοί ακόμη φίλοι τους θα ανεβαίνουν στην σκηνή μαζί τους για να μοιράζονται με όλους μας τη δημιουργική τους τρέλα. Συγκεκριμένα, τη Τρίτη 19 Οκτωβρίου μαζί τους βρέθηκε ο αγαπημένος τους φίλος Βαγγέλης Γερμανός. Και έπεται συνέχεια… Τρίτη 26 Οκτωβρίου ο Φοίβος Δεληβοριάς, Τρίτη 2 Νοεμβρίου η Ευανθία Ρεμπούτσικα, Τρίτη 9 Νοεμβρίου ο Δημήτρης Μητροπάνος και ακολουθούν Διονύσης Σαββόπουλος, Μανώλης Μητσιάς, Δημήτρης Πουλικάκος, Γιώργος Μαρίνος κ.α. Οι πόρτες θα είναι ανοιχτές. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη κεντρική σκηνή στον Σταυρό του Νότου. Ώρα έναρξης:21:30ΠΗΓΗ: www.difono.gr
Οι You Say Party! (μέχρι πρότινος γνωστοί ως "You Say Party, We Say Die") Θα βρεθούν στη χώρα μας, για πρώτη φορά, για μία και μοναδική συναυλία την Κυριακή 28 Νοεμβρίου, στη σκηνή του Gagarin 205! Με πρόσφατες τις μνήμες από τον αναπάντεχο χαμό του drummer τους, Devon Clifford - γεγονός που τους έφερε κοντά στην διάλυση -αλλά και με κινητήριο δύναμη την αγάπη του κόσμου, οι Καναδοί αποφάσισαν να συνεχίσουν αυτό που άφησαν στη μέση με μία ευρωπαϊκή περιοδεία που θα κάνει στάση και στην Αθήνα! Το 2004 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο album τους με τίτλο "Hit The Floor!", χρησιμοποιώντας σαν βάση garage punk ήχους που δανείζονται από την electro-pop των Le tigre, το post-punk των Yeah Yeah Yeahs και το δραματικό συναισθηματισμό των Pretty girls make graves. Ακολούθησαν τα "Lose All Time" και "Xxxx", albums που τους εδραίωσαν στη συνείδηση του κοινού και εκτόξευσαν την δημοτικότητά τους στα ύψη. Στις 28 Νοεμβρίου, επισκέπτονται για πρώτη φορά την Ελλάδα για μια συναυλία - PARTY!, στην οποία το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να χορέψει με τους παροξυσμούς των "The Gap (Between the Rich and the Poor)", "Teenage Hit Wonder", αλλά και τις σκοτεινές στιγμές των "Dark Days" και "Monster", σε μία dance soul -punk βραδιά που θα θυμόμαστε για καιρό! Μαζί τους θα εμφανιστούν οι εκπληκτικοί "The Callas"! ___Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκινάει την Πέμπτη 14 ΟκτωβρίουΤιμή εισιτηρίου: 22 Ευρώ Ticket house, Πανεπιστημίου 42 (εντός στοάς)
Public, Σύνταγμα, The Mall
Rhythm Records, Εμ. Μπενάκη 74, Εξάρχεια
You Say Party ...We Say Dance!!!
Οι KollektivA είναι ένα νέο μουσικό σχήμα που με τον ομώνυμο δίσκο τους έρχονται να ανανεώσουν τη μέχρι σήμερα αντίληψή σου για το ελληνικό rock.
Περιπλανώμενος στο αστικό τοπίο του άλμπουμ “KollektivA” –για το οποίο προϊδεάζει οπτικά το πρωτοποριακό artwork της Eyellusion Team- θα συναντήσεις υποψιασμένες φάτσες περαστικών, παρέες πιτσιρικάδων που χαμογελούν συνωμοτικά, μικρά σκοτεινά στενά δίπλα σε φωτεινές λεωφόρους, μετανάστες που σου απλώνουν το χέρι, ανθρώπινες σχέσεις που παλεύουν να κρατηθούν ζωντανές, εκδηλώσεις οργής, αγανάχτηση για ό,τι σε πνίγει, ελπίδα, λεπτές ισορροπίες, την ποίηση του δρόμου, βαμμένους τοίχους με μια ιδέα που εξαπλώνεται…
Ίσως καταφέρεις να διακρίνεις τις πινελιές του αξέχαστου Μάνου Ξυδούς που είχε την επιμέλεια παραγωγής. Σίγουρα όμως θα ξαφνιαστείς από τη συμμετοχή του ίδιου του Μάνου σε μια εκτός ορίων rock αγκιτάτσια στην εκπληκτική διασκευή του κλασσικού εργατικού τραγουδιού “Which Side Are You On”.
Θα εκπλαγείς όταν συνειδητοποιήσεις ότι στο ίδιο cd ακούς:
-7 χορδη κιθάρα (πρώτη η KollektivA τη συστήνει στο κοινό του ελληνικού τραγουδιού) στο εξτρεμιστικό “Κάθε Φορά”, όπου συμμετέχει ο ράπερ Totem από το Low Bap του Περάματος,
-ηλεκτρονικές λούπες και θεατρική πρόζα στο καταγγελτικό- εσωτερικό “Καθρέφτης”,
-gospel χορωδία στο χορευτικό rock/funky “Όλα και Τίποτα”
-τον γαργαλιστικό ήχο του taklbox, στο σχεδόν λαϊκό και σίγουρα ραδιοφωνικό “Κατάληψη Ξανά”
-theremin & σχεδόν παραδοσιακές μελωδίες από σαξόφωνο στο άκρως ευαίσθητο “Νανούρισμα” όπου θα “πέσεις” πάνω στη χαρακτηριστική φωνή της Πέννυς Ραμαντάνη των ΟΝΑΡ,
-τον ήχο του ακορντεόν στο αφοπλιστικό “Ανάμνηση”
-gypsy βιολιά από τον μοναδικό Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλο και νταούλια στο επιθετικό “Πρόσφυγας”.
-κουτιά καφέ, samples, μοναδικές ερμηνείες, προκλητικές απόψεις, συγκρουσιακή αισθητική, παθιασμένα παιξίματα, πρωτοποριακούς ήχους…
Μα σίγουρα θα τα χάσεις όταν συνειδητοποιήσεις ότι όλα αυτά τα φαινομενικά ξένα που συνθέτουν το “KollektivA” όχι μόνο δεν ξενίζουν, αλλά είναι απλά μια διαδήλωση υπέρ της απαγκίστρωσής σου από καθετί που θεωρούσες δεδομένο. Είναι η πύρινη γλώσσα που βγάζει μια ομάδα νέων που ασφυκτιά από τους τοίχους της πόλης αλλά ταυτόχρονα τους γεμίζει ζωγραφιές και συνθήματα.
Δεν είναι παρά μια KollektivA μουσικών που συναντιέται στο pop σταυροδρόμι του σύγχρονου κιθαριστικού ήχου, του progressive rock και του ελληνικού τραγουδιού. Το punk attitude φλερτάρει με τη θεατρική ματιά για να δημιουργηθεί έτσι το απόλυτο rock soundtrack της πόλης με 13 τραγούδια σε στίχους του Φάνη Μαργαρώνη και μουσική από την KollektivA.
Σύμφωνα με τον μάνατζερ των U2, Paul McGuinness, το συγκρότημα πρόκειται να κυκλοφορήσει το νέο άλμπουμ τους το 2011.
Ο McGuinness δήλωσε σε Ιρλανδέζικη εφημερίδα πως το νέο άλμπουμ, που ονομάστηκε προσωρινά "Songs Of Ascent", θα κυκλοφορήσει πολύ νωρίτερα απ' ότι αναμένεται, συγκεκριμένα πριν την περιοδεία των U2 στην Βόρεια Αμερική το Μάιο.
Η περιοδεία U2 360° Tour που ξεκίνησε στις 30 Ιουνίου του 2009, θα ολοκληρωθεί στις 26 Ιουλίου και το τελευταίο της σκέλος θα αρχίσει στις 14 Μαΐου του 2011.
πηγη: http://www.rocklibrary.gr
O ντράμερ των Red Hot Chili Peppers, Chad Smith, αποκάλυψε πως το νέο άλμπουμ τους προχωράει με ικανοποιητικούς ρυθμούς και δεν είναι απίθανο να το δούμε στα ράφια των δισκοπωλείων την άνοιξη του 2011.
"Έχουμε ηχογραφήσει πάνω από 20 τραγούδια, θα φτιάξουμε μερικά ακόμη, και όταν αποφασίσουμε ποια από αυτά θα βάλουμε στο νέο άλμπουμ θα αρχίσουμε να δίνουμε την τελική τους μορφή. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα κυκλοφορήσουμε διπλό άλμπουμ. Ελπίζουμε πως θα το έχουμε έτοιμο την άνοιξη."
Η νέα δισκογραφική προσπάθεια τωνRed Hot Chili Peppers θα ακολουθήσει το διπλό άλμπουμ του 2006, "Stadium Arcadium". Η παραγωγή θα είναι του Rick Rubin τον οποίο έχουμε συναντήσει σε παραγωγές των Slayer, Linkin Park, Metallica, Slipknot, System of a Down, Rage Against the Machine και της Κολομβιανής τραγουδίστριας Shakira. Ο Rubin ήταν ο DJ των Beastie Boys και συνιδρυτής της δισκογραφικής εταιρίας Def Jam Records.
πηγη: http://www.rocklibrary.gr
Αυτός. Πάντα θυμωμένος και ετοιμοπόλεμος. Ό,τι πιστεύει, αυτό ακριβώς τραγουδάει και αυτό ακριβώς λέει. Νέος δίσκος με τίτλο Το Παιχνίδι Παίζεται. Διακρίνεται σχέση με την επικαιρότητα, την οποία φαντάζομαι δεν είχε προβλέψει ο δημιουργός. Αυτή είναι η δουλειά του δημιουργού, εννοώ στην προκειμένη περίπτωση του Οδυσσέα Ιωάννου, που έγραψε τους στίχους όλων των τραγουδιών. Να έχει τεντωμένες κεραίες, να μυρίζεται, να αισθάνεται αυτό που θα έρθει προτού έρθει. Τα τραγούδια δεν είναι επιθεώρηση: να γράψεις «συμβαίνει αυτό». Αυτό είναι δημοσιογραφία. Τα τραγούδια δεν πρέπει να έχουν συγκεκριμένο εδώ και τώρα: να εμπνέονται από το εδώ και τώρα αλλά να είναι οικουμενικά. Να αφορούν το χρόνο από το μακρινό παρελθόν έως το μακρινό μέλλον και να απευθύνονται στις καρδιές των ανθρώπων, όχι στη λογική τους. Ο τίτλος ακούγεται επίσης δυναμικός κι αισιόδοξος ταυτόχρονα. Τώρα που η μελαγχολία είναι τόσο έκδηλη στα μάτια των Ελλήνων, των Ελλήνων εργαζομένων, χρειάζεται δύναμη κι αισιοδοξία. Ο τρόπος που τους ζητάνε να ζουν, να εργάζονται και να αμείβονται είναι χυδαίος. Πρόκειται για διασυρμό της ανθρώπινης ύπαρξης. Είσαι θυμωμένος; Πολύ. Κατά τη γνώμη σου, το παιχνίδι παίζεται ακόμη; Παίζεται. Και όσο πιο σκληρά μέτρα θα λαμβάνουν κάθε φορά αυτοί που κλέβουν τα λεφτά και τους κόπους του κόσμου τόσο πιο σκληρές θα είναι οι αντιστάσεις. Πλέον πρέπει να καταλάβουμε πως η αντίσταση και ο δρόμος δεν είναι μόνο θέμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς• πρέπει να ανοίξουν και τα κόμματα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς και να πάρουμε όλοι την υπόθεση στα χέρια μας. Ας επανέλθουμε στο δίσκο και μιλάμε αργότερα για την πολιτική. Καινούργια λοιπόν τραγούδια, ένα μόλις χρόνο μετά τον προηγούμενο δίσκο σου. Είναι ακριβώς ένας χρόνος. Και το θυμάμαι, επειδή ακριβώς στο χρόνο της μαμάς μου που έφυγε, όταν κυκλοφόρησε ο προηγούμενος δίσκος, μπήκα στο στούντιο και τραγούδησα το Μαμά του Αζναβούρ. Κατά τη γνώμη μου, το καλύτερο τραγούδι του δίσκου. Συγκινητικές και η μετάφραση του Οδυσσέα και η ερμηνεία σου. Πώς προέκυψε; Λόγω ακριβώς του χαμού της μητέρας σου; Το άκουσα πρώτη φορά όταν ήμουν δεκατεσσάρων ετών. Το κουβαλούσα από τότε. Ήθελα να το ζητήσω από τον Άλκη Αλκαίο στον προηγούμενο δίσκο που κάναμε μαζί. Έτρεχα όμως στα νοσοκομεία με τη μητέρα μου, δεν πρόλαβα, και τελικά το είπα ένα χρόνο μετά, αφού έφυγε, με τους στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου. Ζορίστηκες; Ναι, πολύ. Διακόψαμε πολλές φορές. Τα τραγούδια ήταν έτοιμα ή γράφτηκαν κατά τη διάρκεια του χρόνου αυτού; Εγώ έγραφα τραγούδια μόνο όταν ήθελα να συμπληρώσω κενά σε κάποιους δίσκους. Αφού είχα την τύχη, την τιμή και την ευλογία να συνεργαστώ με τους κορυφαίους Έλληνες δημιουργούς, τι να τα κάνω τα δικά μου τραγούδια; Στην πορεία, παραδόξως, και τα τραγούδια μου αγαπήθηκαν πολύ. Θυμίζω, τα Χαιρετίσματα, Μπαλάντα του μαύρου γάτου, Πάρε με, Σφεντόνα, Χρόνια πολλά. Έτσι, τελευταία, που τα καλά τραγούδια έγιναν δυσεύρετα, αναρωτήθηκα αν θα τα καταφέρω με δικά μου. Φοβήθηκα πάλι και σκέφτηκα να συνεργαστώ με κάποιους. Έτσι προέκυψε ευτυχώς πέρυσι ο Άλκης Αλκαίος, ο μεγάλος αυτός Έλληνας ποιητής, με τον οποίο είχαμε συνεργαστεί και παλαιότερα, στη Βικτώρια, στο Να γράφεις να τηλεφωνείς κ.λπ. Μου είπε λοιπόν ότι θα μου τα δίνει ένα ένα. Μου έδινε τους στίχους του τραγουδιού κι έγραφα τη μουσική. Έντεκα, σε έντεκα μέρες. Έτσι έγινε κι αυτός ο δίσκος, με τον Οδυσσέα. Ένα ένα τραγούδι. Δέκα τραγούδια, δέκα μέρες. Και δεν μιλώ βέβαια για το στούντιο ηχογράφησης, μιλώ για το υπόγειό μου. Δηλαδή, δυσκολεύεσαι τα τελευταία χρόνια να βρεις καλά τραγούδια; Έχουν αποχωρήσει πολλοί παλιοί και σημαντικοί, ενώ όσοι έχουν μείνει, οι περισσότεροι τα τραγουδούν μόνοι τους. Και καλά κάνουν. Μου αρέσουν οι συνθέτες που τραγουδούν τα τραγούδια τους. Προφανώς, σε εκφράζει απόλυτα ο λόγος του Οδυσσέα Ιωάννου. Έχετε συνεργαστεί ξανά σε ολόκληρο το δίσκο Θάλασσα Στη Σκάλα, με συνθέτη τον Θάνο Μικρούτσικο. Ναι, και είναι από αυτούς τους δίσκους που συνεχίζουν ακόμη με λαμπρή και αμείωτη πορεία. Με τον Οδυσσέα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο τα πράγματα. Γνωρίζει επίσης το τραγούδι και λόγω της επαγγελματικής σχέσης που έχει με τον ραδιοφωνικό σταθμό και αντιλαμβάνεται τις ανάγκες του. Ιδεολογική και αισθητική συγγένεια, λοιπόν; Τη θεωρείτε απαραίτητη για τη δημιουργία; Φυσικά. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Ποτέ δεν έγινε. Πάντως, δεν είχατε διάθεση για πειραματισμούς ή ανατροπές. Το τελευταίο τραγούδι είναι ένας καρσιλαμάς, που δεν ξέρω από πού μου ήρθε, υπάρχει κι ένα ζεϊμπέκικο στο οποίο καθώς μου έβγαινε η μελωδία άκουσα τον Δημήτρη τον Μητροπάνο να το τραγουδά. Φίλος μου πολλά χρόνια, τον φώναξα, ήρθε και το είπαμε. Κινήθηκες, ωστόσο, κυρίως στη ροκ μπαλάντα. Ακούμε κιθάρες να ουρλιάζουν. Ναι, να τρίζουν. Είναι όμως και μερικές μπαλάντες που δεν έχουν ηλεκτρισμό καθόλου. Είναι τρυφερές, όπως η Παραμονή Πρωτοχρονιάς, το Μη με αλλάξεις. Συνεπής ως προς το μήνυμα αλλά και το ύφος από το 1974 που μπήκες στη δισκογραφία. Ποιο είναι το αίτημα που υπηρετείς όλα αυτά τα χρόνια; Δεν στέλνω κανένα μήνυμα. Τον εαυτό μου εκφράζω, γιατί, αν δεν εκφραστώ, θα σκάσω. Τα βέλη που δέχομαι είναι τα ίδια με αυτά που δέχεται όλος ο κόσμος. Ξεκίνησα με Τα Τραγούδια του Δρόμου τού Λοΐζου και παραμένω ένας καλλιτέχνης του δρόμου. Είμαι ζωντανός, είμαι ενεργός, δεν θέλω να με προσβάλλουν ως πολίτη και παίρνω θέση στα πράγματα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα τραγούδια που επιλέγω να πω να είναι τραγούδια που εκφράζουν και τον κόσμο. Με τον οποίο συναντιόμαστε στις ζωντανές εμφανίσεις. Και βλέπουμε ότι ταιριάζουμε και ταξιδεύουμε μαζί. Κι αυτό γίνεται επί πάρα πολλά χρόνια. Πώς μπορεί να γίνεται τόσα χρόνια, να εναλλάσσονται γενιές κι εσύ να μένεις εκεί; Θα έλεγα πως το μυστικό είναι η σχέση αλήθειας του καλλιτέχνη με το υλικό που διάλεξε να τραγουδήσει. Επειδή τραγουδάω αυτά που έχω ανάγκη να τραγουδήσω, αυτά που θέλω. Γι’ αυτό, αν με ρωτήσεις τι είναι καλό και κακό τραγούδι, θα σου πω ότι δεν ξέρω. Ξέρω τι είναι αυθεντικό τραγούδι και τι επιτηδευμένο. Ποιες διαφορές και ποιες ομοιότητες διακρίνεις στους νέους του ’80, του ’90, του 2000; Τα παιδιά έχουν πάντοτε την ίδια θέρμη, τον ίδιο αυθορμητισμό, την ίδια όρεξη για ζωή. Κάποιοι προσπάθησαν με διάφορους τρόπους να τους κρατήσουν μακριά από την πολιτικοποίηση, κυρίως μέσω της τηλεόρασης και του καταιγισμού προτύπων γυαλιστερών κι επιτυχημένων, με υπέροχα μπούτια ή κοιλιακούς, που μόνο να καταναλώνουν ξέρουν. Ως ένα βαθμό το κατάφεραν• την πάτησαν όμως γιατί πίστεψαν ότι νίκησαν κιόλας και, έτσι, ξέφυγαν από την πραγματικότητα. Την πάτησαν επειδή υπάρχουν πολλοί νέοι έξω από αυτό το πλαίσιο. Οι δυτικές συνοικίες, που είναι και πλειοψηφία, δεν βλέπουν τηλεόραση, δεν φτιάχνονται από αυτά. Συχνάζουν στα καφέ, ερωτεύονται, μαλώνουν, βρίζονται, αγαπιούνται. Και κατεβαίνουν στους δρόμους. Όχι επειδή δεν έχουν τι να κάνουν, ούτε επειδή είναι αναρχοηλίθιοι. Και βέβαια δεν είναι αυτοί κάτω από τις κουκούλες• αν ήταν αυτοί θα τους είχαν ξεκουκουλώσει. Έχω εμπιστοσύνη στους νέους: αυτοί ήταν πάντα η ελπίδα. Θυμηθείτε παλαιές μεγάλες κινητοποιήσεις: αντιπαγκοσμιοποίηση, Γένοβα, G8, Γιουγκοσλαβία, Οτσαλάν. Θυμάμαι τότε και την έντονη κινητοποίηση των καλλιτεχνών. Όπως, για παράδειγμα, με τη Γιουγκοσλαβία και την πρωτοβουλία 1η Μάρτη, την οποία οργάνωσαν και πλαισίωσαν καλλιτέχνες και διανοούμενοι. Δεν βλέπουμε κάτι αντίστοιχο σήμερα, σε αυτή την κρίσιμη φάση. Θα το δείτε σύντομα. Εδώ είμαστε. Στην αρχή, στο ξεκίνημά σου, οι δισκογραφικές εταιρείες σε απέρριπταν; Είχα πάει στις εταιρείες επί χούντας και βρίσκανε τη φωνή μου πολύ επαναστατική. Αυτό βέβαια μού το καταλόγιζαν ως φρικτό μειονέκτημα και με απέρριπταν. Όταν έπεσε η χούντα, πήγα με τον Θεοδωράκη, γυρνώντας από το εξωτερικό να με ακούσουν στη Minos. «Με έχετε ξανακούσει» λέω στον Μάτσα. «Όχι, αποκλείεται» μου απαντά. «Μα πώς, αφού με ακούσατε και με βρήκατε πολύ επαναστατικό και με διώξατε» του ανταπαντώ. «Πώς ήταν το ταξίδι σας, λοιπόν;» με ρωτά. Τέλος πάντων, τότε τους άρεσα πολύ και ξεκίνησαν οι δίσκοι. Είσαι έντονα πολιτικοποιημένος, με λόγο αιχμηρό, αριστερό, που πάντα τολμούσες να τον δημοσιοποιείς. Αυτό πιστεύεις ότι σου κόστισε ή ότι σε έκανε πιο δυνατό στη συνείδηση του κόσμου; Νομίζω πως αν κάποιος πολιτικοποιηθεί σοβαρά, μοιραία θα οδηγηθεί στην Αριστερά, είτε αυτή που υπάρχει είτε αυτή που θέλει. Ανήκω στη δεύτερη περίπτωση. Ποτέ πάντως δεν με ενδιέφερε το κόστος. Πρωτοτραγούδησα το Εμβατήριο, τον Πέτρο τον Γιόχαν τον Φρανς, τον Στρατιώτη. Οι αντιστάσεις μου λοιπόν ήταν ισχυρές. Και στο χώρο του τότε εμπορικού τραγουδιού. Δεν ζαλίστηκα από τις σειρήνες της δόξας, των χρημάτων κ.λπ. Πρωταρχική σημασία δίνεις στο στίχο ή στη μελωδία; Και στα δύο τη μέγιστη σημασία. Έχεις πει μέχρι τώρα σχεδόν οκτακόσια τραγούδια και δηλώνεις πως θέλεις να κάνεις πολλά πράγματα ακόμη. Και τι να κάνω, να μπω στη σειρά για το νεκροταφείο; Δεν θέλω να αυτοσυνταξιοδοτηθώ. Είμαι ανήσυχος και ζωηρός. Η καλύτερη παρέα μου είναι η κόρη μου, η Νικολέτα, η οποία είναι δεκατεσσάρων ετών. Υπάρχει κάποιο καλλιτεχνικό απωθημένο; Θέλω να τραγουδήσω κάποια στιγμή Μάνο Χατζιδάκι. Ήταν να γίνει, αλλά δεν προλάβαμε• πέθανε. Θέλω να πιστεύω πως κάποτε θα γίνει. Δεκαετία ’70, δίπλα στον Θεοδωράκη, στον Λοΐζο, στον Άσιμο, στον Μικρούτσικο. Δεκαετία ’80 χαρακτηρίζεσαι ο βασιλιάς του ελληνικού ροκ. Πώς θα ήθελες να μείνεις στην ιστορία; Δεν λένε τίποτα οι ταμπέλες. Δεν κατατάσσεται το τραγούδι. Λαϊκό, ελαφρύ, τζαζ, μπλουζ• τα χρησιμοποιούμε απλώς για να συνεννοούμαστε. Το τραγούδι είναι ένα: το αυθεντικό, αυτό που σου δίνει κουράγιο, που σε συγκινεί, που σε βοηθά. Είσαι ροκ ή σε έκανε ροκ η φωνή σου; Ο λόγος που άρχισα να τραγουδάω ήταν τα νανουρίσματα της μητέρας μου. Δεκαετία του ’50, το χωριό μου δεν είχε ρεύμα ούτε ραδιόφωνο. Η πιο άμεση επαφή με το τραγούδι ήταν η ζωντανή. Όλοι τραγουδούσαν τις Κυριακές, τις γιορτές, στις χαρές και στις λύπες. Έτσι αγάπησα το τραγούδι. Κι επειδή ήμουν μικρός και χαϊδεμένος –έχω άλλον έναν αδελφό και δύο αδελφές, και τραγουδούσα ωραία– το μπράβο τους με έκανε και την ψώνισα. Όταν, μετά, στα τέλη του ’50 ήρθαμε στην Αθήνα, ο γείτονας μου, ο Κωστάκης ο Παναγόπουλος είχε μια κιθάρα. Τρελάθηκα. Τη δανειζόμουν και προσπαθούσα μόνος μου να μάθω να παίζω. Σε δύο χρόνια φτιάχνω το πρώτο συγκρότημα στη γειτονιά μου, στις εργατικές κατοικίες της Νέας Ιωνίας και δίνουμε την πρώτη μας συναυλία στο σινεμά. Άρεσα• και αυτό ήταν το κίνητρο για να συνεχίσω. Πώς βλέπεις το ελληνικό τραγούδι σήμερα; Μου αρέσει πολύ το χιπ-χοπ κι όλα αυτά τα νέα παιδιά που ραπάρουν. Με συγκλονίζει ο στίχος τους, ο λόγος τους. Κρίμα όμως που δεν έχουν μελωδίες. Υπάρχουν γενικότερα αξιόλογα νέα παιδιά, τα οποία δεν θα τα δούμε στην τηλεόραση, αλλά στις μουσικές σκηνές. Μάλιστα, πιστεύω ότι τις μουσικές σκηνές πρέπει όλοι οι καλλιτέχνες να τις στηρίξουμε, πέρα από τα οικονομικά κριτήρια και τα οφέλη. Και όλη αυτή η κουβέντα για την κρίση του τραγουδιού; Κρίση περνούσε και περνά η βιομηχανία, όχι το τραγούδι. Και σήμερα είναι λογικό, με τις τιμές που πωλούνται τα cd, ο κόσμος να προτιμά, εφόσον έχει τη δυνατότητα, να τα κατεβάζει από το διαδίκτυο ή να τα αγοράζει φθηνά από τους μαύρους, τους οποίους εκμεταλλεύονται οι μαφίες των αφεντικών. Το γεγονός ότι κάποτε πουλούσες 200.000 και 500.000 αντίτυπα δίσκων και τώρα σαφώς πολύ λιγότερα δεν σε ενοχλεί; Προσωπικά, δεν με ενοχλεί καθόλου. Κοινωνικοποιείται και με αυτό τον τρόπο το τραγούδι. Δεν ακούγεται το τραγούδι λιγότερο από τότε που πουλούσαμε διακόσιες και πεντακόσιες χιλιάδες δίσκους. Εμένα δεν με ενοχλεί, επειδή είμαι τραγουδιστής και δεν πληρώνομαι από τη δισκογραφία μόνο• τους δημιουργούς όμως, των οποίων είναι το μόνο έσοδο, ποιος θα τους πληρώσει; Αυτό είναι το αρνητικό. Πώς θα αμειφθούν αυτοί οι δημιουργοί, οι αυθεντικοί, που συνδιαλέγονται με τον πόνο τους, γιατί μόνο ο πόνος γεννά, η χαρά δεν δημιούργησε ποτέ κανένα αριστούργημα. Ποιος ο ρόλος της τέχνης και συγκεκριμένα τής πιο άμεσης, του τραγουδιού δηλαδή, στις δύσκολες μέρες που έρχονται; Ο ρόλος του τραγουδιού ποτέ δεν ήταν τόσο ισχυρός ή σημαντικός που να αλλάξει τα πράγματα. Ήταν όμως τόσο σημαντικός ώστε να προσφέρει πολιτισμό, καλλιέργεια, γνώση και διεύρυνση των οριζόντων. Το κοινωνικό τραγούδι όμως μπορεί να βοηθήσει αυτούς που αγωνίζονται. Να τους δώσει κουράγιο που το έχουν ανάγκη.
ΠΗΓΗ: http://www.difono.gr/news/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=2251&cntnt01origid=15&cntnt01returnid=85
Μεταξύ των εκθεμάτων και σπάνια σχέδια του Kurt Cobain.
Από τον Απρίλιο του 2011 οι fans των Nirvana (κυρίως στις Η.Π.Α.) θα έχουν την ευκαιρία να δουν από κoντά πάνω από 200 αντικείμενα τα οποία σχετίζονται με την αγαπημένη τους μπάντα, σε μια ειδική έκθεση στο Experience Music Project στο Seattle.
Μεταξύ των αντικειμένων που θα παρουσιαστούν στην έκθεση, περιλαμβάνονται σπάνια σχέδια του Kurt Cobain από την εποχή που βρισκόταν στο...σχολείο, ένα μαγνητόφωνο (μπομπίνα) στο οποίο έκανε τις πρώτες του ηχογραφήσεις ο Cobain, χειρόγραφα με στίχους των τραγουδιών Spank Thru και Floyd the Barber, μουσικά όργανα και τα κομμάτια από την πρώτη κιθάρα που είχε σπάσει ο Cobain πάνω στη σκηνή.
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που η ιστορία των Nirvana βρίσκεται στο επίκεντρο μιας τέτοιας έκθεσης - και ιδιαίτερα υπερήφανος που αυτή η έκθεση πραγματοποιείται στο Experience Music Project», δηλώνει ο πρώην μπασίστας της μπάντας, Kirst Novocelic και συνεχίζει: «Είναι υπέροχο που θα υπάρχει αυτή η συλλογή από εκθέματα, η οποία θα γιορτάζει ουσιαστικά τη συμβολή στη μουσική και στον πολιτισμό. Στο κέντρο βρίσκονται οι Nirvana, αλλά πιστεύω ότι αυτή η ιστορία περιλαμβάνει πολλούς περισσότερους ανθρώπους, οι οποίοι συνθέτουν μια ευρύτερη μουσική κοινότητα».
Παράλληλα με την έκθεση - η οποία θα ανοίξει τις πόρτες της στο κοινό στις 16 Απριλίου του επόμενου χρόνου – θα κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο 250 σελίδων με τίτλο Taking Punk to the Masses: From Nowhere to Nevermind.
Πηγή: avopolis.gr
Ο Γιάννης Αγγελάκας, με το Ντίνο Σαδίκη στο μπαγλαμά, το Στάθη Αραμπατζή στην κιθάρα και τον Τίτο Καργιωτάκη στην κονσόλα και στα ηλεκτρονικά, επιστρέφουν στη γενέτειρα Θεσσαλονίκη μετά την επιτυχημένη καλοκαιρινή τους «διαδρομή» σε επιλεγμένες πόλεις στην Ελλάδα, για δύο εμφανίσεις, την Παρασκευή 22 και το Σάββατο 23 Οκτωβρίου, στο Block 33.
Ο Γιάννης Αγγελάκας δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι ένας από τους πιο σημαντικούς, πολύμορφους καλλιτέχνες της σύγχρονης Ελλάδας, με χειμαρρώδη παρουσία πάνω στη σκηνή, ένας ξεχωριστός τραγουδιστής με “ψυχή βαθιά”, που καταφέρνει να συνεπαίρνει με τη ξεχωριστή ερμηνεία του. Ο αγαπημένος τραγουδοποιός “χωρίς κανόνες”, καταφέρνει σε κάθε εμφάνισή του, να απογειώνει τη διάθεση του κοινού σε ένα “αιρετικό” παραλήρημα.
